Het fenomeen buybacks zal bij de meeste beleggers wel bekend zijn. In dat geval kopen beursgenoteerde bedrijven eigen aandelen in om op die manier de beurskoers te ondersteunen. Het is dus tot op zekere hoogte een middel om de eigen beurskoers kunstmatig hoog te houden. Vanuit die gedachte is het ook niet vreemd dat beleggers dol zijn op buybacks. Toch kleeft er ook een keerzijde aan de inkoop van eigen aandelen.

Een bedrijf als Apple heeft tijdens de afgelopen jaren meermaals eigen aandelen ingekocht. In het geval van Apple is dat geen probleem, want het bedrijf beschikt over een riante cashpositie. Toch is dat niet bij alle bedrijven het geval. Zelfs als de cashpositie het niet toelaat, besluiten veel bedrijven om alsnog eigen aandelen in te kopen. En in ruil hiervoor halen ze geld op bij intentionele beleggers in de vorm van bijvoorbeeld obligaties.

Buybacks leiden tot gigantische schulden

Op de bovenstaande grafiek, afkomstig van Societe Generale, is het verband tussen buybacks en schulden in beeld gebracht. Sinds de bodem van 2009 is het buyback-programma flink opgevoerd en dit heeft ook geleid tot een stijgende schuldenpositie.

Uit dit verband valt af te lezen dat het kunstmatig hoog houden van de beurskoers (door middel van buybacks) bij veel bedrijven leidt tot een stijgende schuldenpositie. De vraag is of de inkoopacties van eigen aandelen bij de meeste bedrijven dus wel gezond te noemen is. De schuldenpositie wordt namelijk ondertussen alleen maar groter en groter.